Duchowość uczestników Ruchu Światło-Życie wyraża się w ciągłym pogłębianiu osobistej relacji do Jezusa Chrystusa jako Pana i Zbawiciela. Jest to relacja miłości - całkowitego oddania się w wierze i posłuszeństwie Chrystusowi, jako Panu. Tutaj niedościgłym dla nas wzorem jest Niepokalana, która była oddana Bogu w wierze i w posłuszeństwie. Mocy do takiego osobowego oddania się Bogu udziela Duch Święty. On także jednoczy wszystkich wierzących we wspólnocie żywego Kościoła.

Duchowość realizuje się przez trzy postawy:

  • modlitwę - osobistą i wspólną, rozumianą jako osobowe spotkanie w Duchu Świętym z Chrystusem, zwłaszcza w jego najpełniejszym oddaniu się Ojcu i człowiekowi w tajemnicy Krzyża.
  • metanoię - polegającą na stałym wysiłku nawrócenia przez przyjmowanie i realizowanie ewangelicznej hierarchii wartości, aby porzucić człowieka cielesnego i żyć według Ducha.
  • służbę - bezinteresowną, czynną miłość - agape, która jest owocem metanoi - nieustannego przekreślania egoizmu, aby coraz pełniej posiadać siebie w dawaniu siebie.

Umacnianiu i pogłębianiu oraz wyrażaniu omówionej duchowości służą praktyki życia wewnętrznego i wspólnotowego, do których należą:

  • codzienne oddanie się Niepokalanej, Matce Kościoła i Chrystusowi Słudze;
  • modlitwa - codzienna i osobista tzw. Namiot Spotkania i rozważanie tajemnic różańca świętego;
  • uczestnictwo w modlitwie liturgicznej Kościoła - przynajmniej jutrznia i nieszpory, o ile możliwe we wspólnocie;
  • jak najczęstsze uczestnictwo w Eucharystii;
  • codzienne czytanie Pisma świętego, i przyjmowanie Słowa Bożego jako słowo życia;
  • stałe pogłębianie wiedzy religijnej;
  • jak najczęstsze korzystanie w wierze z daru odpuszczenia grzechów czy to przez praktykę żalu doskonałego ("duchowego oddychania"), czy przez przyjmowanie sakramentu pojednania;
  • zachowanie całkowitej abstynencji od alkoholu i tytoniu;
  • dzielenie się dobrami materialnymi z potrzebującymi;
  • uczestnictwo (przynajmniej raz w roku) w jakiejś oazie - dla pogłębienia własnej formacji lub dla pełnienia posługi;
  • regularne uczestnictwo w dniach wspólnoty swojego rejonu oraz w oazie modlitwy;
  • regularne, zasadniczo cotygodniowe uczestnictwo w spotkaniach grupy formacyjnej lub diakonijnej, w skład której się wchodzi.

Podejmowanie powyższych wymagań jest warunkiem i wyrazem żywotności i wierności każdego członka wspólnot Ruchu Światło-Życie wobec Chrystusa i Jego Ducha. Wdrażanie w nie dokonuje się w ramach procesu formacyjnego.

Jako synteza tej duchowości jawi się wpisany w znak krzyża symbol "Fos-Zoe", zawierający w sobie najbardziej podstawową zasadę życia chrześcijańskiego - jedność wiary i życia z wiary. Jest to też znak Chrystusa, w którego życiu najpełniej objawiło się światło miłości Boga i Jego zbawczego planu, dopełniającego się w Kościele. Jest on również wezwaniem do całkowitego oddania się Chrystusowi - Panu i Zbawicielowi, aby wraz z Nim - kierując się prawem życiodajnej śmierci - budować Kościół Żywy, poczynając od tego Kościoła, który jest w człowieku - za cenę umierania "starego człowieka". Dalej - poprzez wydanie siebie dla braci na wzór Ukrzyżowanego Pana i budowanie wspólnoty Kościoła przez nieustanne przekreślenie siebie, aż do zjednoczenia na wzór Maryi z Chrystusem w godzinie Krzyża - źródło życia dla całego Kościoła. Znak "Fos-Zoe" jest również znakiem mocy, mocy Ducha Świętego, która dokonuje w człowieku tego, co dla jego naturalnych sił jest niemożliwe - sprawia w nim jedność światła i życia.

Duchowość Ruchu Światło-Życie została wyrażona w"Drogowskazach Nowego Człowieka". Małżonkowie żyjąc treścią "Drogowskazów" realizują je w "Zobowiązaniach Domowego Kościoła".

Najbliższe wydarzenia